بهبودی پیرسینگ ناف حدود شش ماه زمان نیاز دارد، در طول این دوره فرد باید بسیار مراقب باشد تا محل زخم آلوده نشود و عفونت نکند. باید از پوشیدن لباس های زیر خشن که باعث ساییده شدن محل جراحی می شوند خودداری شود.

پیرسینگ ناف در واقع به تقلید از اقوام آفریقایی در بین زنان اروپا رواج یافت و سالیان بعد به کشورهای آسیایی و ایران رسید. این عمل در نظر بعضی افراد نشان دهنده جذابیت و زیبایی است. در این مقاله کلینیک نابلکس به بررسی عوارض پیرسینگ ناف پرداخته ایم.

پیرسینگ ناف چیست؟

پیرسینگ ناف یک روش محبوب برای زیباسازی و تزئین ناف است که در سال‌های اخیر به شدت در میان جوانان رواج پیدا کرده است. این روش شامل سوراخ کردن ناف و نصب زیورآلات خاص مانند حلقه یا میله است. اگرچه ظاهر جذاب و مد روز دارد، اما انجام آن نیازمند رعایت نکات بهداشتی و مراقبت‌های پس از انجام است تا از عوارض احتمالی مانند عفونت یا التهاب جلوگیری شود. انتخاب فرد متخصص و استفاده از تجهیزات استریل، تاثیر زیادی در ایمنی و نتیجه نهایی دارد.

عوارض پیرسینگ

پیرسینگ در قسمت های مختلف بدن و به ویژه ناف می تواند عوارضی را به دنبال داشته باشد، به ویژه اگر در مکان های غیر بهداشتی و غیر پزشکی انجام گیرد.

حساسیت:

سوراخ کردن بدن به دلیل استفاده از ابزارهای فلزی، می‌تواند منجر به بروز واکنش‌های آلرژیک شود. فلزاتی چون نیکل، تیتانیوم و نیوبیوم که در این فرآیند به کار می‌روند، می‌توانند نواحی مختلفی از بدن مانند گوش، بینی، زبان و ناف را مستعد حساسیت کنند. این موارد ممکن است سبب ایجاد انواع اگزما و رینیت شوند.

علاوه بر این، احتمال بروز حساسیت شدید به مواد شیمیایی دیگر مانند پارا-فنیلین دی آمین نیز وجود دارد. یکی از واکنش‌های آلرژیک رایج در اثر سوراخ کردن، واکنش لنفوسیتهای پوست است که به سیستم ایمنی آن ناحیه مربوط می‌شود. همچنین، استفاده از فلزات جدید مانند استیل، هرچند که به نظر ایمن‌تر می‌آیند، اما کاملاً فاقد نیکل نیستند که اصلی‌ترین عامل واکنش‌های آلرژیک به شمار می‌رود.

علاوه بر این، ممکن است عوارض غیرعفونی مانند آلرژی تماسی درماتیت نیز ایجاد شود. درماتیت به التهاب پوست اطلاق می‌شود که در پی این حساسیت‌ها ممکن است رخ دهد.

عفونت مسری:

دیگر عوارض سوراخ کردن بدن، به ویژه در ناحیه ناف، عفونت‌های مسری است. اگرچه سوراخ کردن بدن امروزه به یک مد تبدیل شده است، این عمل می‌تواند عفونت‌هایی به بار آورد که بیمار را به سمت بیماری‌های خطرناک سوق دهد. ابزارهایی که برای این کار استفاده می‌شوند به‌خوبی ضدعفونی نشده‌اند و می‌توانند مکانی برای رشد باکتری‌ها و ویروس‌ها باشند.

عفونت‌های ناشی از سوراخ کردن می‌توانند در نواحی مانند زبان و ناف تعدادی از باکتری‌های هپاتیت B و C را پرورش دهند که خطرناک هستند و حتی می‌توانند به مرگ شخص منجر شوند. افرادی که به بیماری‌های دیابت و عفونی دیگر مبتلا هستند، احتمال بیشتری دارد که به این عفونت‌ها دچار شوند. علائم بالینی آن‌ها ممکن است شامل تب، دردهای شکمی و آبسه باشد.

خونریزی:

هنگام سوراخ کردن بدن، معمولاً خونریزی مختصری در ناحیه سوراخ شده رخ می‌دهد. در ناحیه زبان که تعداد زیادی مویرگ وجود دارد، احتمال این خونریزی بیشتر است، زیرا آسیب به این مویرگ‌ها می‌تواند بر شدت خونریزی بیفزاید. بی‌توجهی به این موضوع می‌تواند منجر به خونریزی شدید و غیرقابل کنترل شود که بر روی سلامتی فرد تأثیر منفی می‌گذارد.

متخصصین هم بر این باورند که سوراخ کردن بدن می‌تواند بر قابلیت اهدای خون افراد تأثیر بگذارد و معمولاً این افراد پس از عمل، صلاحیت اهدای خون را نخواهند داشت.

قطع شدگی عصبی:

در برخی از موارد، سوراخ کردن اعضای بدن ممکن است منجر به آسیب یا قطع عصبی شود. این وضعیت می‌تواند با درد شدید و غیرقابل تحملی همراه باشد. به‌ ویژه در نواحی حساس مانند زبان و ناف، لازم است که احتیاط کامل در حین انجام عمل صورت گیرد تا از آسیب به عصب‌های این نواحی جلوگیری شود.

عصب‌های موجود در زبان و ناف به‌طور مستقیم با فعالیت‌های مغز و ستون فقرات مرتبط هستند. هر گونه آسیب به این عصب‌ها می‌تواند به درد دائمی منجر شود و مشکلات ناشی از این اختلالات، می‌تواند به عنوان یک خطر دائمی برای سلامت فرد تلقی شود.

عوارض پیرسینگ و عدم تمایل به بهبودی

پیرسینگ به ویژه در نواحی حساس مانند زبان، ناف، بینی و گوش نیازمند مراقبت‌های ویژه‌ای است، زیرا عدم رعایت مراقبت‌ها می‌تواند منجر به عوارضی نظیر عدم بهبودی صحیح و طولانی شدن مدت بهبودی شود. بسیاری از افراد به دلیل عدم توانایی در نگهداری صحیح از ناحیه سوراخ شده، با مشکلاتی در این زمینه مواجه می‌شوند. همچنین استفاده از جواهرات تنگ و عدم رعایت مسائل بهداشتی، خطر بروز عفونت را افزایش می‌دهد و به ضعف سیستم ایمنی بدن دامن می‌زند.

عوارض بارداری

در دوران بارداری، پیرسینگ به‌خصوص سوراخ کردن ناف می‌تواند عوارض جدی برای جنین داشته باشد. تغییرات فیزیکی در بدن مادر و همچنین احتمال خراشیدگی یا ایجاد زخم در ناحیه سوراخ شده، می‌تواند مکان را برای عفونت‌ها غیرمناسب کند. بنابراین، پزشکان توصیه می‌کنند که در زمان بارداری از انجام این گونه سوراخ‌ها خودداری شود.

مشکلات بافتی و عفونت‌ها

پیرسینگ می‌تواند به پارگی بافت‌ها و ایجاد زخم‌هایی مانند کلوئید منجر شود. کلوئیدها نوعی ضایعه پوستی هستند که به خاطر رشد بیش از حد بافت کلاژن در محل زخم‌ها ایجاد می‌شوند. این گونه از آسیب‌ها نه تنها در روش‌های سنتی، بلکه در روش‌های مدرن نیز دیده می‌شوند و نشانه‌هایی نظیر قرمزی، تورم و ترشح دارند. همچنین، افراد ممکن است این زخم‌ها را با جوش اشتباه گرفته و به تلاش برای درمان آن‌ها بپردازند که می‌تواند باعث بروز عفونت‌های باکتریایی دردناک شود.

خطرات قلبی

افراد دارای بیماری‌های قلبی باید از سوراخ کردن بدن خودداری کنند، زیرا پیرسینگ می‌تواند به التهاب در لایه داخلی قلب منجر شود. ورود به بافت‌های حساس می‌تواند فرد را به خطر ابتلا به بیماری‌های عفونی و باکتریایی دچار کند و این عفونت‌ها برای افرادی که از مشکلات قلبی رنج می‌برند، بسیار خطرناک هستند.

خطر ابتلا به بیماری‌های واگیردار

استفاده از ابزارهای غیر بهداشتی و ضدعفونی نشدن آن‌ها در پروسه پیرسینگ می‌تواند باعث ابتلا به بیماری‌های واگیرداری نظیر ایدز و هپاتیت شود. همچنین تحریکات ناشی از سوراخ کردن پوست می‌تواند منجر به بروز سرطان پوست گردد. برای پیشگیری از این عوارض، رعایت بهداشت و استفاده از تجهیزاتی که به طور کامل تمیز و ضدعفونی شده‌اند، ضروری است.

پیرسینگ در کدام نواحی عوارض بیشتری دارد؟

در حالت کلی ناف قسمتی از بدن است که ندرتا تمیز می شود و به دلیل اینکه حفره مانند است، احتمال بروز عفونت با سوراخ کردن آن بیشتر می شود. پیرسینگ ناف در دوره بارداری یا جراحی می تواند منبعی مهم برای عفونت محسوب شود. توصیه شده است که خانم ها در طول بارداری پیرسینگ ناف انجام ندهند و در صورت داشتن پیرسینگ ناف آن را خارج کنند. چون در این زمان احتماب آسیب پوستی و پارگی ان با بزرگ شدن شکم وجود خواهد داشت. پیرسینگ در ناحیه تناسلی هم به خاطر شرایط خاص و رطوبت بالا در این قسمت می تواند باعث عفونت های پوستی طولانی و دردسر آفرین شود.

چه افرادی بیشتر در معرض عوارض قرار دارند؟

اشخاصی که سابقه قبلی حساسیت نسبت به فلزاتی مانند نیکل و کروم دارند امکان دارد، بعد از استفاده از پیرسینگ به واکنش های حساسیت زای خیلی شدید شوند. نشانه های آلرژی به پیرسینگ می تواند قرمزی، خارش یا سوزش و راش پوستی در اطراف ناحیه مورد نظر باشد.

درمان کردن این نوع از واکنش ها می تواند مدت زمان زیادی طول بکشد و حتی پس از خارج کردن پیرسینگ ادامه دار باشد.

بعضی از افراد که دارای سابقه نیستند امکان دارد برای بار اول دچار واکنش حساسیت زا یا اگزمایی شوند. در بعضی افراد پیرسینگ ناف عوارض مختلفی مثل التهاب، قرمزی و خارش پوست اطراف ناف را به دنبال داشته و بعد از خارج کردن پیرسینگ این عوارض ماه ها و شاید سال ها ادامه دارند.

به منظور پیشگیری از واکنش های آلرژیک و عوارض آن فقط از فلزات غیر سمی استفاده شود، فلزاتی مثل: استیل گرید جراحی، طلای ۱۴ یا ۱۸ عیار، تیتانیوم، نیوبیوم و پلاتین.

اشخاصی که صلاحیت انجام پیرسینگ را دارند

آشنایی با آناتومی بدن به منظور انجام پیرسینگ بسیار مهم است. هر فردی صلاحیت انجام این عمل را ندارد. برای انجام این کار نباید به آرایشگاه ها مراجعه کرد چون در بعضی موارد انجام پیرسینگ توسط افراد فاقد صلاحیت عوارض جبران ناپذیری به دنبال دارد.

بهترین اشخاص برای انجام این عمل پزشکانی می باشند که در مراکز زیبایی فعالیت دارند.

در صورتی که پیرسینگ ناف در مکانی استریل و به وسیله افراد با صلاحیت صورت گیرد اغلب بدون خطر و عوارض خواهد بود. ولی اگر وسایل و محیط تمیز نباشند خطر انتقال بیماری های خونی به ویژه هپاتیت B، هپاتیت C، کزاز و ایدز وجود دارد.

در بعضی موارد در محیط های کاملا استریل نیز خطرات شایع مثل عفونت های مزمن، آلرژی های پوستی، آبسه، التهاب یا آسیب عصبی و خونریزی طولانی مدت می تواند ایجاد شود.

تمیز کردن ناحیه ناف

خروج مایع سفید رنگ از ناف تا چند روز پس از پیرسینگ کاملا طبیعی است. پس از شستن کامل دست ها با آب و صابون، ناف باید با آب ورم تمیز و شسته شود. از دستکاری کردن این ناحیه بپرهیزید چون می تواند باعث خونریزی شود. در زمان تمیز کردن ناف به موارد زیر توجه داشته باشید:

کمی صابون را به مدت سی ثانیه روی ناحیه پیرسینگ شده قرار دهید و بعد آن را تمیز شست و شو دهید.

در طول روز ناف را برای ۵ الی ۱۰ دقیقه با محلول سالین استری بشویید.

از دستمال های نرم به منظور خشک کردن ناف استفاده کنید.

علائم عفونت ناف

عفونت یکی از عوارض پیرسینگ ناف و دیگر نواحی بدن می باشد که دارای علائم همچون راش پوستی، قرمزی، تورم، ترشح بد بو است که در صورت بروز این علائم باید سریعا برای درمان اقدام شود.

1. قرمزی و تورم محل ناف

اگر محل سوراخ شده قرمز و متورم شد، این نشانه التهاب است و معمولاً با درد خفیف یا شدید همراه است. تورم می‌تواند در روزهای اول پس از سوراخ کردن طبیعی باشد، اما ادامه‌دار بودن آن نشانه عفونت است.

2. درد یا حساسیت در ناحیه ناف

درد مداوم، ضربان‌دار یا سوزش شدید می‌تواند علامت عفونت باشد. در برخی موارد لمس کردن ناحیه ناف باعث احساس درد بیشتر یا حساسیت شدید می‌شود.

3. ترشح چرکی یا بوی بد

یکی از واضح‌ترین نشانه‌های عفونت، ترشح مایع زرد، سبز یا با بوی نامطبوع است. این ترشح نشان‌دهنده فعالیت باکتری‌ها و نیاز فوری به درمان است.

4. خارش و تحریک پوست اطراف ناف

خارش شدید یا تحریک پوست اطراف محل سوراخ می‌تواند نشانه عفونت باشد، به ویژه اگر با قرمزی یا تورم همراه شود.

5. تب یا علائم عمومی عفونت

در موارد شدید، ممکن است فرد دچار تب، احساس خستگی یا ضعف عمومی شود که نشانه ورود عفونت به جریان خون است و نیاز به مراقبت پزشکی فوری دارد.

 

روش‌های جلوگیری از عوارض پیرسینگ ناف

برای کاهش خطرات پیرسینگ ناف، رعایت مجموعه‌ای از اقدامات ضروری است. ابتدا باید از ابزار و زیورآلات استریل و ضدحساسیت استفاده کرد تا احتمال عفونت یا واکنش‌های آلرژیک کاهش یابد. همچنین مراقبت‌های روزانه از محل سوراخ شده، شامل تمیز کردن با محلول ضدعفونی‌کننده و پرهیز از لمس مکرر با دست آلوده اهمیت زیادی دارد. انتخاب زیورآلات از فلزات مناسب مانند طلا، تیتانیوم یا استیل ضدزنگ می‌تواند از حساسیت و التهاب جلوگیری کند. علاوه بر این، اجتناب از فعالیت‌های سنگین، شنا و ورزش شدید تا زمان بهبود کامل ضروری است. در نهایت، مراجعه به مراکز معتبر و متخصصان حرفه‌ای باعث می‌شود خطرات ناشی از انجام نادرست پیرسینگ به حداقل برسد.

 

سوالات متداول ❓

❓ پیرسینگ ناف چیست؟

پیرسینگ ناف سوراخ کردن ناف و نصب زیورآلات تزئینی برای زیبایی و جلوه مد روز است.

❓ آیا پیرسینگ ناف دردناک است؟

در هنگام سوراخ کردن، ممکن است درد خفیف یا سوزش احساس شود، اما بعد از چند روز درد کاهش می‌یابد.

❓ چقدر طول می‌کشد تا محل پیرسینگ بهبود یابد؟

بهبود کامل معمولاً بین ۶ تا ۱۲ هفته طول می‌کشد و مراقبت مناسب روند بهبود را سریع‌تر می‌کند.

❓ چگونه می‌توان از عفونت جلوگیری کرد؟

استفاده از ابزار استریل، پاکسازی روزانه محل سوراخ و انتخاب زیورآلات مناسب باعث کاهش خطر عفونت می‌شود.

❓ آیا انجام پیرسینگ در خانه توصیه می‌شود؟

خیر، انجام این کار توسط افراد غیرحرفه‌ای خطرناک است و می‌تواند باعث عفونت یا آسیب دائمی شود.

❓ چه زمانی می‌توان ورزش یا شنا را بعد از پیرسینگ انجام داد؟

تا زمان بهبود کامل، بهتر است از فعالیت‌های سنگین و شنا خودداری شود تا محل پیرسینگ محافظت شود.

نتیجه‌گیری

پیرسینگ ناف روشی جذاب و مدرن برای تزئین ناف است، اما بدون رعایت بهداشت و مراقبت‌های پس از انجام می‌تواند با عوارضی مانند عفونت، التهاب یا واکنش آلرژیک همراه باشد. استفاده از ابزار استریل، زیورآلات مناسب و مراجعه به متخصصین حرفه‌ای بهترین راهکار برای کاهش این خطرات است. همچنین رعایت مراقبت‌های روزانه، محافظت از محل سوراخ و پرهیز از فعالیت‌های سنگین باعث می‌شود تجربه پیرسینگ ناف ایمن، موفق و بدون عارضه باشد و نتایج زیبایی طولانی‌مدت داشته باشد.